رتبه‌بندی دانشگاه‌ها و مؤسسات پژوهشی ایران

درباره ما

تاریخچه پایگاه استنادی علوم جهان اسلام

پایگاه استنادی علوم جهان اسلام (ISC) سومین پایگاه استنادی معتبر بینالمللی است که با هدف ثبت، انتشار و ارزیابی تولیدات علمی کشورهای اسلامی در چهارمین نشست وزرای آموزش عالی کشورهای اسلامی (ICMHESR) سال 2008 در باکو پایتخت جمهوری آذربایجان مصوب و در جمهوری اسلامی ایران تاسیس میگردد.

هم‌اکنون این پایگاه در راستای اهداف و رسالت خویش، ضمن فراهم آوردن امکان ارزیابی و رتبه‌گذاری کشورها، دانشگاه‌ها، مجلات علمی و همچنین پژوهشگران ایران و دیگر کشورهای جهان اسلام در سطح بین‌المللی، جایگاه تولید علم آنها و نقاط قوت و ضعفشان را درحوزه‌های موضوعی مختلف ترسیم مینماید.

یکی از فعالیتهای مهم پایگاه استنادی علوم جهان اسلام ارزیابی و رتبهبندی دانشگاهها و مؤسسات پژوهشی ایران و کشورهای اسلامی است. پایگاه استنادی علوم جهان اسلام از سال 1389 دانشگاه‌ها و مؤسسات پژوهشی کشور را براساس 26 شاخص در قالب 5 معیار کلی پژوهش، آموزش، وجهه بینالمللی، تسهیلات-امکانات و فعالیتهای اجتماعی، اقتصادی و صنعتی که مهمترین مأموریتهای دانشگاهی را مد نظر قرار میدهند، ارزیابی و رتبهبندی میکند. روششناسی رتبهبندی ملی ISC توسط تیمی متشکل از خبرگان و متخصصان رتبهبندی تهیه و در ششمین نشست وزرای آموزش عالی کشورهای اسلامی مصوب میگردد. این پایگاه ضمن ارائه سالانه رتبهبندی ملی ISC در کشور، از سال 2013-2014 رتبه‌بندی دانشگاه‌ها و مؤسسات پژوهشی را در سطح کشورهای اسلامی آغاز کرده است. رتبهبندی جهان اسلام ISC براساس شاخصها و معیارهای تخصصی در حوزه علمسنجی و متناسب با سیاستهای کلان علم و فناوری ابلاغی از سوی مقام معظم رهبری صورت میپذیرد. نظامهای رتبهبندی ملی و جهان اسلام ISC با ارائه شاخصهای تخصصی و متنوع این امکان را برای دانشگاهها و مؤسسات پژوهشی فراهم آورده است تا با سنجش همه جانبه عملکرد خویش و آگاهی دقیق از رقبای ملی و منطقهای، برنامهریزیها و سیاستگذاریهای مناسب جهت رشد وضعیت و تبدیل شدن به دانشگاههای تراز جهانی را اتخاذ نمایند.